Pervane Mezarlığı

Açtığın delikten içeri bir ışık düştü bugün
Yorgundu belli
Kaçar bir halde, aff dileyen gözlerle baktı bana
Sessizliğimi bozmadım
Belliydi ki dışarıda hala güneş doğuyordu..

Aldatırdım kendimi biliyorum,
bekleseydim büyümesini
Aydınlattıkça o küçülüyor,
karanlığı büyüyordu
Titrer bir halde
Biteceğini bildiğimden sustum..

Bir daha girme diye içeri
Dikenli tellerle çevirdim gözlerimi
Aydınlığınla kandırdığın duvarlarımı
Siyahınla lekeleme diye
Kapadım bütün perdeleri..

Ruhsuz bir canlıyım bugün
Gömün hadi beni
Kapayın toprağın gözlerini üzerime
Yerim hazır
Pervane mezarlığı...